കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വഞ്ചന

1942 ഏപ്രിൽ 6ന് ക്രിപ്സിന്റെ സെക്രട്ടറി ഇന്ത്യാ സർക്കാരിലെ ആഭ്യന്തരകാര്യ അംഗമായ സർ റെജിനാൾഡ് മാക്സ്വെല്ലിന് ഒരു കത്ത് അയച്ചു. അതിന്റെ സ്വഭാവം തന്നെ ശ്രദ്ധേയമാണ് — “രഹസ്യവും വ്യക്തിപരവും.”

വിഷയം ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ജനറൽ സെക്രട്ടറി പി. സി. ജോഷി. അന്ന് ജോഷിക്കെതിരെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ അറസ്റ്റ് വാറണ്ട് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രിപ്സിന് ജോഷിയുമായി നേരിട്ട് സംസാരിക്കണം. അതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാറണ്ട് താൽക്കാലികമായി പിൻവലിക്കണമെന്നാണ് ക്രിപ്സിന്റെ ഓഫീസ് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ഈ താൽക്കാലിക സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റു രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ജോഷി ഉപയോഗിക്കില്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ ഉറപ്പ് നൽകിയതായും രേഖ പറയുന്നു.

അടുത്ത ദിവസം സർക്കാർ ജോഷിയുടെ അറസ്റ്റ് വാറണ്ട് പത്ത് ദിവസത്തേക്ക് നിർത്തിവച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കാനും ഡൽഹിയിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യാനും പോലീസ് തടസ്സമുണ്ടാക്കരുതെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു.

കോൺഗ്രസുമായുള്ള ചർച്ച പരാജയപെടുന്ന അവസരത്തിൽ ജോഷിയുമായി അയാളുടെ പേരിലുള്ള അറസ്റ്റ് വാറണ്ട് ക്യാൻസൽ ചെയ്ത് ബ്രിട്ടൻ രഹസ്യ കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തിയത് എന്തിനായിരുന്നു?.

ഈ കൂടിക്കാഴ്ചയുടെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കാൻ 1940ലേക്ക് പോകണം. അന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ പി. സി. ജോഷിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് തടങ്കലിലാക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് യുദ്ധശ്രമത്തിനും രാജ്യരക്ഷയ്ക്കും പൊതുശാന്തിക്കും ഹാനികരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തടയാനാണ് എന്നായിരുന്നു അതിന്റെ ന്യായീകരണം.

അതായത് 1940ൽ ജോഷി ബ്രിട്ടന്റെ കണ്ണിൽ യുദ്ധത്തിന് തടസ്സമായ ഒരു നേതാവായിരുന്നു. പക്ഷേ 1942ൽ അതേ ഭരണകൂടം അദ്ദേഹവുമായി നേരിട്ട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

എന്താണ് ഈ രണ്ട് വർഷത്തിനിടയിൽ മാറിയത്? ഉത്തരം ഇന്ത്യയിൽ മാത്രം അന്വേഷിച്ചാൽ കിട്ടില്ല. അത് അറിയാൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലേക്കാണ് പോകേണ്ടത്.

1942 ഏപ്രിൽ 21ന് ഇന്ത്യാ സർക്കാർ വിവിധ പ്രവിശ്യാ സർക്കാരുകൾക്ക് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് തടവുകാരെക്കുറിച്ച് ഒരു കത്ത് അയച്ചു. അതിൽ സർക്കാർ തുറന്നുപറയുന്നു: കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ “നിലപാടിലെ മാറ്റവും യുദ്ധം നടത്തുന്നതിൽ സഹായിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവും” കാരണം ഇതിനകം തന്നെ പല കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് തടവുകാരെയും മോചിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞുവെന്ന്.

ഓർക്കണം ഇത് ഒരു രാഷ്ട്രീയാരോപണം അല്ല. അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ രേഖ തന്നെയാണ്.

അതിനുശേഷം സർക്കാർ പറയുന്നത്: മുമ്പ് ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട ചില കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ ഇപ്പോൾ ബ്രിട്ടനെ സഹായിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കാരണമുണ്ടെങ്കിൽ അവരുടെ മോചനവും പരിഗണിക്കാം എന്ന്.

അതായത് പി. സി. ജോഷിയുടെ വ്യക്തിപരമായ കേസ് മാത്രമല്ല. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ മുഴുവൻ യുദ്ധനയത്തിലെ മാറ്റം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

1942 ഏപ്രിൽ 27ന് രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗം ജോഷിയുടെ വാറണ്ട് പിൻവലിക്കുന്ന കാര്യം ചർച്ച ചെയ്തു. അവർ ഉപയോഗിച്ച വാക്ക് തന്നെ ശ്രദ്ധേയമാണ്: “ഒരു പരീക്ഷണമായി.”

എന്താണ് പരിശോധിക്കേണ്ടത്? യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജോഷിയുടെ യഥാർത്ഥ നിലപാട്. അതും രേഖയിൽ പറയുന്നു — അദ്ദേഹവുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെ അത് മനസ്സിലാക്കണം.

അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ലെന്ന് തോന്നിയാൽ വാറണ്ട് വീണ്ടും പുറപ്പെടുവിക്കാമെന്നും രേഖ പറയുന്നു. അതിന് ഉപയോഗിച്ച വാചകം മലയാളത്തിലാക്കിയാൽ ഏകദേശം: “അദ്ദേഹം കളിയുടെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നിയാൽ…”

ഇത് സൗഹൃദവിശ്വാസമല്ല. ഒരു രാഷ്ട്രീയപരീക്ഷണമാണ്.

1942 ഏപ്രിൽ 30. ഇന്ത്യാ സർക്കാർ പ്രവിശ്യകൾക്ക് എഴുതുന്നു: ജോഷി ഇപ്പോൾ യുദ്ധശ്രമത്തിന് നിബന്ധനകളില്ലാത്ത പിന്തുണ നൽകാൻ തയ്യാറാകാമെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കാരണമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാറണ്ട് റദ്ദാക്കിയതായി കണക്കാക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.

ഇത് വീണ്ടും ഓർക്കുക. 1940ൽ: യുദ്ധശ്രമത്തിന് അപകടകരമായ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവ്. 1942ൽ: യുദ്ധശ്രമത്തിന് നിബന്ധനകളില്ലാത്ത പിന്തുണ നൽകാൻ സാധ്യതയുള്ള നേതാവ്.

ഇത്ര വലിയ മാറ്റം ഏതാനും മാസത്തിനുള്ളിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയസ്ഥിതിയെ തന്നെ മാറ്റിത്തുടങ്ങി.

1942 ജൂണിലെ സർക്കാർ രേഖകൾ നോക്കുമ്പോൾ ചില കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കൾ ഇതിനകം മോചിതരായിരുന്നതായി കാണാം. സജ്ജാദ് സഹീർ, ആർ. സി. സിൻഹ, എസ്. കെ. മുഖർജി തുടങ്ങിയവർ പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു.

രാഹുൽ സാംകൃത്യായൻ, എസ്. എസ്. മിറാജ്കർ, എ. കെ. ഘോഷ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റൊരു സംഘത്തെ മോചിപ്പിക്കാനും സർക്കാർ തയ്യാറായിരുന്നു. ജി. എം. അധികാരി, പി. സുന്ദരം റെഡ്ഡി തുടങ്ങിയവരുടെ വാറണ്ടുകൾ പിൻവലിക്കാനും തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു.

അങ്ങനെ കമ്യൂണിസ്റ്റുകൾ ഓരോരുത്തരായി വെളിയിൽ ഇറങ്ങി തുടങ്ങി

കോൺഗ്രസ് നൽകാത്ത പൂർണ്ണ സഹകരണം അവർക്ക് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

1942 ജൂലൈയിൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് പോയി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പത്രങ്ങളുടെയും നിരോധനം നീക്കണമെന്ന ഇന്ത്യാ സർക്കാരിന്റെ നിർദ്ദേശം ലണ്ടനിലെ ബ്രിട്ടീഷ് യുദ്ധമന്ത്രിസഭ വരെ എത്തി.

1942 ജൂലൈ 13ലെ രേഖയിൽ യുദ്ധമന്ത്രിസഭയ്ക്ക് അതിൽ എതിർപ്പില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഇനി തീയതികൾ മാത്രം മനസ്സിൽ വയ്ക്കുക. ജൂലൈ — കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്ക് നിയമപരമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ വഴി തുറക്കുന്നു. ഓഗസ്റ്റ് — കോൺഗ്രസ് ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ ആരംഭിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്ക് ഇടയിൽ ഏതാനും ആഴ്ചകൾ മാത്രം.

കേരളത്തെക്കുറിച്ച് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ റിപ്പോർട്ട് വളരെ തുറന്നുപറയുന്നു. ദേശീയനേതാക്കളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതോടെ ജനങ്ങളിൽ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ വികാരം ശക്തമായിരുന്നുവെന്ന് പാർട്ടി സമ്മതിക്കുന്നു.

അതിനു ശേഷം അവർ എഴുതുന്നു: “ഓഗസ്റ്റ് 9 മുതൽ എല്ലാ തരത്തിലുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളും പ്രചാരണവും ഞങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു.”

നിയമലംഘന സമരം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് നയിക്കില്ലെന്ന് ആളുകളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ. നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് നയിക്കില്ലെന്ന് പറയാൻ. അത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒടുവിൽ ജപ്പാന്റെ അടിമത്തത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുകയെന്നായിരുന്നു പാർട്ടിയുടെ സന്ദേശം.

അതിനാൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പങ്ക് ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യയിൽ പങ്കെടുക്കാതിരിക്കുക എന്നതിൽ ഒതുങ്ങിയില്ല. അവരുടെ രേഖപ്രകാരം, ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ സമരത്തിൽ നിന്ന് ആളുകളെ മാറ്റാൻ അവർ സംഘടിത പ്രചാരണം നടത്തി.

കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി സ്വന്തം റിപ്പോർട്ടിൽ ആദ്യം പറയുന്ന പ്രധാന ആയുധം ദേശാഭിമാനി പത്രമാണ്.

1942 സെപ്റ്റംബർ 6ന് രണ്ടായിരം പ്രതികളോടെ ആരംഭിച്ച പത്രം 1943 ജനുവരിയോടെ അയ്യായിരത്തി അറുനൂറ് പ്രതികളിലെത്തി എന്നാണ് പാർട്ടിയുടെ അവകാശവാദം.

പാർട്ടി റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം: ദേശാഭിമാനിയുടെ മിക്കവാറും എല്ലാ ലക്കങ്ങളിലും രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾക്കെതിരായ(ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാറിനു എതിരായ ) നശീകരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരെ പ്രചാരണം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അതായത് ദേശാഭിമാനി ഒരു വാർത്താപത്രം മാത്രമല്ല. ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യകാലത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് അനുകൂല പ്രചാരണത്തിന്റെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയായുധമായിരുന്നു എന്ന് പാർട്ടി തന്നെ പറയുന്നു. അതായത് ഒരു "ബ്രിട്ടീഷ് ദേശ അഭിമാനി"

പി. സി. ജോഷിയുടെ കേന്ദ്ര റിപ്പോർട്ട് ഈ പ്രവർത്തനം കേരളത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ലെന്ന് പറയുന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പത്രങ്ങൾ പതിനൊന്ന് ഭാഷകളിൽ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിനെതിരെ പ്രചാരണം നടത്തിയതായി ജോഷി പറയുന്നു.

അതിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ വാചകം മലയാളത്തിലാക്കിയാൽ: “നശീകരണപ്രചാരണത്തെ(ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ) ഇല്ലാതാക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ പ്രധാന പ്രവർത്തനം.”

ഇത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിരോധികൾ പിന്നീട് ഉന്നയിച്ച ആരോപണം അല്ല. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ജനറൽ സെക്രട്ടറി ബ്രിട്ടീഷ് ആഭ്യന്തരകാര്യ വകുപ്പിന് നൽകിയ റിപ്പോർട്ടിലാണ് ഈ വാചകം.

കേരള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ റിപ്പോർട്ട് ഇ. എം. എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ പങ്കും വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ഇ. എം. എസ്. എഴുതിയ “ജനങ്ങളുടെ യുദ്ധവും കർഷകരും” എന്ന ലേഖനം കർഷകർ കൂടുതൽ ഭക്ഷണം ഉത്പാദിപ്പിക്കേണ്ടത് ദേശസ്നേഹപരമായ കടമയായി അവതരിപ്പിച്ചതായി പാർട്ടി പറയുന്നു. ആ ഭക്ഷണം ആരുടെ പ്രയോജനത്തിന്? രേഖ പറയുന്നത്: “സൈന്യത്തിന്റെയും ജനങ്ങളുടെയും പ്രയോജനത്തിന്.” അതായത് ബ്രിട്ടനെ സഹായിക്കാൻ കൂടുതൽ ഭക്ഷണം ഉത്പാദിപ്പിക്കണം എന്ന് ഈഎംഎസ് എഴുതി.

1942 സെപ്റ്റംബർ 6ന് കോഴിക്കോട് ഇ.എം.എസ്. അധ്യക്ഷനായ ഒരു വലിയ യോഗം നടന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി തന്നെ ആ പരിപാടിയെ “നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരായ സംസ്ഥാനവ്യാപക പ്രചാരണത്തിന്റെ തുടക്കം” എന്നാണ് വിവരിക്കുന്നത്.

പതിനായിരം പേർ പങ്കെടുത്തു എന്നും ഇ. എം. എസിന്റെ പ്രസംഗത്തിന്റെ അയ്യായിരത്തി തൊള്ളായിരം പകർപ്പുകൾ വിറ്റു എന്നും പാർട്ടി അവകാശപ്പെടുന്നു.

കേരളത്തിലെ തൊഴിലാളികൾക്കായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി അയ്യായിരം ലഘുലേഖകൾ വിതരണം ചെയ്തതായി സ്വന്തം റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു. പ്രധാന സന്ദേശം: “സ്വന്തം ജോലിസ്ഥലങ്ങളിൽ തുടരുക.” അതിനൊപ്പം: “ഉത്പാദനം വർധിപ്പിക്കുക.”

1942ലെ സാഹചര്യത്തിൽ ഇത് സാധാരണ ഉത്പാദനവർധന പ്രചാരണമല്ല. രാജ്യത്ത് നിയമലംഘന സമരം നടക്കുന്നു. തൊഴിലാളി സമരങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തെ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമാണ്. പക്ഷേ അതേ സമയം ഫാക്ടറികൾ, റെയിൽവേ, ഭക്ഷ്യവിതരണം എന്നിവ ബ്രിട്ടീഷ് യുദ്ധയന്ത്രത്തിനു അത്യാവശ്യം ആണ്.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ കേന്ദ്രനയം തന്നെ പറയുന്നത്: പണിമുടക്ക് അവസാനത്തെ മാർഗം മാത്രമായിരിക്കണം. ഉത്പാദനം തുടരാൻ ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും പരമാവധി ശ്രമിക്കും എന്നാണ്.

ചിറക്കലിലെ ഏകദേശം മുപ്പതിനായിരം കൈത്തറി തൊഴിലാളികളെക്കുറിച്ച് കേരള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി വിശദമായ വിവരണം നൽകുന്നു. അവരിൽ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ വികാരം ശക്തമായിരുന്നുവെന്ന് പാർട്ടി സമ്മതിക്കുന്നു. സാമ്പത്തിക അസന്തോഷവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ അനുകൂലികൾ അവരെ പണിമുടക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചെന്നും റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു.

പക്ഷേ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും കൈത്തറി തൊഴിലാളി സംഘടനയും ഇടപെട്ടതിനെ തുടർന്ന് തൊഴിലാളികൾ ജോലിയിൽ തുടരുകയായിരുന്നുവെന്നാണ് പാർട്ടിയുടെ അവകാശവാദം. അവരോട് നിരന്തരം: “സൈന്യത്തിനും ജനങ്ങൾക്കും വേണ്ടി ഉത്പാദനം വർധിപ്പിക്കുക.” എന്ന് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ആവശ്യപ്പെട്ടു

മുപ്പതിനായിരം എന്ന കണക്ക് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സ്വന്തം അവകാശവാദമാണ്. പക്ഷേ ലക്ഷ്യം വളരെ വ്യക്തമാണ്: പണിമുടക്ക് തടയുക. ഉത്പാദനം തുടരുക.

സീതാറാം മിൽസിലെ തൊഴിലാളികൾ പണിമുടക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വാധീനം കാരണം അത് നടന്നില്ലെന്നും പാർട്ടി അവകാശപ്പെടുന്നു. റെയിൽവേ തൊഴിലാളികളിലേക്കും പാർട്ടി സ്വാധീനം വർധിച്ചതായി റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു.

ഇവിടെ തൊഴിലാളി സംഘടനകൾ വേതനത്തിനും ജോലി സാഹചര്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള സംഘടനകൾ മാത്രമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നില്ല. കേന്ദ്ര പാർട്ടി എടുത്ത യുദ്ധനയം തൊഴിലിടങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ ശൃംഖലയായും അവ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.

ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ സമരത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥികൾ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. കേരള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി സ്വന്തം വിദ്യാർത്ഥിനയം വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ “സാഹചര്യാനുസൃതമായ തന്ത്രം” ഉപയോഗിച്ചുവെന്നാണ് പറയുന്നത്.

ലക്ഷ്യം: നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥി സമരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക. വിദ്യാർത്ഥികളെ സ്കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും തന്നെ നിലനിർത്തുക. വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങൾ അടയാതിരിക്കുക.

അതായത് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പ്രതിഷേധം പൂർണമായി തടയേണ്ടതില്ല. പക്ഷേ അത് ദീർഘകാല സമരമായി മാറരുത്. ഇതാണ് രേഖയിൽ നിന്ന് കാണുന്ന സമീപനം.

കേരള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ റിപ്പോർട്ടിലെ ഒരു തലക്കെട്ട് തന്നെ വളരെ കൗതുകകരമാണ്: “ഹർത്താലുകൾ തടയൽ”.

ഓഗസ്റ്റ് 9ന് പിന്നാലെയും പിന്നീട് ഓരോ മാസവും ഒൻപതാം തീയതിയും ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ അനുകൂലികൾ ഹർത്താൽ സംഘടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതായി പാർട്ടി പറയുന്നു.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി എന്ത് ചെയ്തു? ലഘുലേഖകൾ ഇറക്കി. പോസ്റ്ററുകൾ പതിച്ചു. ഹർത്താലിനെതിരെ പ്രചാരണം നടത്തി. പിന്നെ സ്വന്തം വിജയമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു : കേരളത്തിൽ ഒരിടത്തും ആ ഹർത്താൽ ശ്രമങ്ങൾ വിജയിച്ചില്ല.

ഹർത്താലിനെ എന്തുകൊണ്ട് എതിർത്തു എന്നതിന് പാർട്ടി നൽകിയ വാദവും ശ്രദ്ധേയമാണ്. നഗരങ്ങളിലെ സാമ്പത്തികജീവിതം നിർത്തുന്നത് ജനങ്ങളെ ബാധിക്കും. അന്ന് ജനങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നത് ജപ്പാനെ സഹായിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണെന്നാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വാദം. അങ്ങനെ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ അനുകൂലികളുടെ ഹർത്താൽ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ സമരമെന്നതിൽ നിന്ന് ജപ്പാനെ സഹായിക്കുന്ന നടപടിയായി പാർട്ടി അവതരിപ്പിച്ചു.

ഈ പ്രചാരണത്തിന്റെ വ്യാപ്തി എത്രയായിരുന്നു? കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി നൽകിയ സ്വന്തം കണക്ക് നോക്കാം.

“കേരളത്തിലെ കോൺഗ്രസുകാർക്ക്” എന്ന പേരിൽ മുപ്പതിനായിരം ലഘുലേഖകൾ. അതിൽ കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകരോട് നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങളെ എതിർക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. തൊഴിലാളികൾക്കായി അയ്യായിരം. വിദ്യാർത്ഥികൾക്കായി അയ്യായിരം. കർഷകർക്ക് പതിനായിരം. മുസ്ലിം സമൂഹത്തിനായി വേറെ പ്രചാരണം. രാഷ്ട്രീയഗാനങ്ങൾ. ചെറുപുസ്തകങ്ങൾ. വിവിധ സമൂഹവിഭാഗങ്ങൾക്കായി വ്യത്യസ്ത സന്ദേശങ്ങൾ.

ഇങ്ങനെ ഓരോ വിഭാഗത്തെയും പ്രത്യേകം ലക്ഷ്യമിടുന്ന സംഘടിത പ്രചാരണപ്രവർത്തനമാണ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ബ്രിട്ടന് വേണ്ടി നടത്തിയത്

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ഐക്യവാര പ്രതിജ്ഞയിൽ ഒപ്പിടുന്നവർ ജപ്പാന്റെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് രാജ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പ് നൽകണം. മുന്നണിയിൽ പോരാടുന്ന സൈന്യത്തെ “സഹകരിക്കുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും” എന്നും പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യണം.

കടൽത്തീരത്ത് രഹസ്യമായി ഇറങ്ങുന്ന ജപ്പാൻ അനുകൂലികളെ കണ്ടെത്തി “അധികാരികൾക്ക് കൈമാറും” എന്നും പ്രതിജ്ഞയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓർക്കണം വക്കം അബ്ദുൾ ഖാദറിനെ കടൽ തീരത്ത് വച്ച് പിടിച്ച് കൈമാറുകയായിരുന്നു

ഇവിടെയാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ യുദ്ധപ്രചാരണവും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ സുരക്ഷാനയവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഏറ്റവും വ്യക്തമായി കാണുന്നത്.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി സ്വന്തം പ്രവർത്തനങ്ങൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ വലിയ പൊതുയോഗങ്ങൾ മാത്രം അല്ലാ . ജാഥകൾ. ചെറിയ കൂട്ടായ്മകൾ. രാഷ്ട്രീയ പഠനയോഗങ്ങൾ. ഒപ്പുശേഖരണം. അവസാനം: വീടുതോറും പ്രചാരണം നടത്തുന്ന സംഘങ്ങൾ.

ദേശാഭിമാനി പത്രത്തിലൂടെ സന്ദേശം. ഇ. എം. എസ്. പോലുള്ള നേതാക്കളുടെ പ്രസംഗങ്ങൾ. തൊഴിലാളി സംഘടനകൾ വഴി ഫാക്ടറികളിലേക്ക്. വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകൾ വഴി കോളേജുകളിലേക്ക്. കർഷക സംഘടനകൾ വഴി ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക്. അവസാനം പാർട്ടി പ്രവർത്തകർ വീടുതോറും.

ഇങ്ങനെ സ്വാതഃന്ത്ര്യ സമരം തങ്ങൾക്ക് സ്വാധീനം ഉള്ള ഇടങ്ങളിലൊക്കെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി തകർത്തു.

സുഭാഷ് ബോസ് അന്ന് ജർമനിയിലായിരുന്നു. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്ക് ഇന്ത്യയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു.

ഓഗസ്റ്റ് 9ന് കോൺഗ്രസ് നേതാക്കളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തശേഷം കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റുകളും ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്ക് പ്രവർത്തകരും സമരത്തിൽ ശക്തമായ പങ്കുവഹിച്ചുവെന്ന് പി. സി. ജോഷിയുടെ റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു. അവർ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ ശ്രമം തകർത്തു എന്നും വിമർശിച്ചു. “നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങളെ ഞങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയമായും പ്രായോഗികമായും നേരിട്ടു.” എന്നാണ് ഇവരെ നേരിട്ടതിനെ പറ്റി ജോഷി പറയുന്നത്.

മറ്റൊരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രേഖ ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്ക് പ്രവർത്തകരെ ഗുണ്ടകൾ എന്നും ചതിയന്മാർ എന്നും വിളിക്കുന്നു. താങ്കളുടെ തടവിലുള്ള മറ്റ് പ്രവർത്തകരെ കൂടി പുറത്തിറക്കിയാൽ യുവാക്കളെ ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്കിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ സഹായിക്കും എന്ന വാദം വരെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന് മുന്നിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഉന്നയിച്ചു.

ബ്രിട്ടീഷ് മദ്രാസ് സർക്കാരിന്റെ റിപ്പോർട്ടും മലബാറിലെ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് യോഗത്തിൽ സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനെയും ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്കിനെയും വിമർശിച്ചതായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അതായത് ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്ക് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ ഒരു ആഭ്യന്തര എതിരാളിയായി മാറിയിരുന്നു.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി തൊഴിലാളി പണിമുടക്കുകൾ തടഞ്ഞതായും. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ സമരങ്ങൾ തടഞ്ഞതായും. ഹർത്താലുകൾ പരാജയപ്പെടുത്തിയതായും അവകാശപ്പെടുന്നു. ജനങ്ങളെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റി എന്നാണ് അവകാശവാദം .

റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നു: “കേരളത്തിലെ നിയമലംഘന പ്രസ്ഥാനം പരാജയപ്പെട്ടത് പോലീസിന്റെ അടിച്ചമർത്തൽ മാത്രം കൊണ്ടല്ല; ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞങ്ങൾ നടത്തിയ രാഷ്ട്രീയപ്രചാരണവും അതിന് കാരണമായി.”

ഇത് കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ സ്വതന്ത്ര്യ സമര വിരുദ്ധ പോരാട്ടത്തിൽ തങ്ങളുടെ പങ്ക് എന്ത് എന്ന് ബ്രിട്ടന് അയച്ച റിപ്പോർട്ടിലെ ഭാഗം ആണ് ഇത്.

ഇതിൽ പലതും ബ്രിട്ടീഷ് രഹസ്യാന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥർ പിന്നീട് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ പെരുപ്പിച്ച് കാണിച്ചതാവാം എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. അതിനാൽ “കേരളത്തിലെ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ ഒറ്റയ്ക്ക് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി തകർത്തു” എന്നത് അവരുടെ അവകാശവാദം മാത്രമാണ്. പക്ഷേ “അതിനെ തകർക്കാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു; ഇതിൽ തങ്ങൾക്ക് പങ്കുണ്ടെന്ന് അവർ തന്നെ സർക്കാരിനോട് പറഞ്ഞു”

കേരള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ രേഖയിൽ ഇത് “ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ”. എന്ന പേരിൽ ആണ്.

ആദ്യ ആവശ്യം: “ജയിലിലുള്ള ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ സഖാക്കളെയും മോചിപ്പിക്കുക; അറസ്റ്റ് വാറണ്ടുകൾ പിൻവലിക്കുക.” മൊറാഴ, മട്ടന്നൂർ, കയ്യൂർ കേസുകളിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെയും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണമെന്ന് പറയുന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിദ്യാർത്ഥികൾക്കെതിരായ നടപടികൾ പിൻവലിക്കണം. പോലീസും മറ്റു ഉദ്യോഗസ്ഥരും പാർട്ടി പ്രവർത്തനം തടയരുതെന്ന് സർക്കാർ നിർദ്ദേശിക്കണം.

അതായത് ഇതൊക്കെ ചെയ്താൽ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആളുകളെ മോചിപ്പിക്കാം എന്ന് ബ്രിട്ടൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയായിരുന്നില്ല. ഇതൊക്കെ ചെയ്ത് കൂലി ചോദിക്കുകയായിരുന്നു.

തടവിലുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകരെക്കുറിച്ച് പാർട്ടി സർക്കാരിനോട് പറയുന്നത്: “അവർ ഞങ്ങളുടെ മികച്ച ജനസംഘാടകരും പ്രവർത്തകരുമാണ്.” അവരെ മോചിപ്പിച്ചാൽ: “ദേശീയ പ്രതിരോധത്തിനും നശീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾക്കെതിരെയും ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിക്കാൻ അവർ സഹായിക്കും.”

കൊച്ചിയിലെ പാർട്ടി റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു: കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകരെ മോചിപ്പിക്കുകയും പാർട്ടിയെ നിയമപരമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്താൽ “നശീകരണപ്രസ്ഥാനത്തെ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായി നേരിടാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയും.”

അതായത് സഖാകകളെ പുറത്ത് വിട്ടാൽ ഞങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന് തടയിടാൻ സാധിക്കും.

ഈ കേരള റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രാദേശിക പാർട്ടി ഓഫീസിൽ മാത്രം കിടന്നിരുന്ന രേഖകളല്ല. 1943 മാർച്ച് 15ന് പി. സി. ജോഷി ഇവ ഉൾപ്പെടുന്ന വലിയ റിപ്പോർട്ട് ഇന്ത്യാ സർക്കാരിലെ ആഭ്യന്തരകാര്യ അംഗമായ സർ റെജിനാൾഡ് മാക്സ്വെല്ലിന് അയച്ചു.

കൂടുതൽ വിശദീകരണം വേണമെങ്കിൽ നൽകാമെന്നും, ആവശ്യമെങ്കിൽ നേരിട്ട് വന്ന് സംസാരിക്കാമെന്നും അദ്ദേഹം കത്തിൽ പറയുന്നു. സർക്കാർ ഇടപെടണമെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

അതുകൊണ്ട് കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കണക്കുകൾ പ്രാദേശിക പാർട്ടി പ്രചാരണമാത്രമല്ല. കേന്ദ്ര കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതൃത്വം ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന് സമർപ്പിച്ച റിപ്പോർട്ടിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.

പി. സി. ജോഷിയുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ തലക്കെട്ട്: “സർക്കാരിനോടുള്ള ഞങ്ങളുടെ നിലപാട്”. അതിൽ പാർട്ടി പറയുന്നത് മലയാളത്തിലാക്കിയാൽ: “ദേശീയ പ്രതിരോധത്തിനായുള്ള സർക്കാരിന്റെ എല്ലാ നടപടികളിലും ഞങ്ങൾ സഹകരണം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.”

പിന്നെ സ്വന്തം നയം നാല് ചെറിയ വാചകങ്ങളിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു: പ്രതിരോധത്തിനെതിരെ ഒന്നുമില്ല. പ്രതിരോധത്തിനായി എല്ലാം. സാധ്യമായിടത്ത് സർക്കാരിനൊപ്പം. എപ്പോഴും സ്വന്തം നിലയിലും പ്രവർത്തിക്കുക.

അതിൽക്കൂടുതൽ ശ്രദ്ധേയമായി പാർട്ടി പറയുന്നു: മറ്റൊരു പ്രധാന രാഷ്ട്രീയസംഘടനയും ഈ യുദ്ധത്തെ സ്വന്തം ജനങ്ങളുടെ യുദ്ധമായി കണ്ട് നിബന്ധനകളില്ലാത്ത പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല. നിലവിലുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനോടുപോലും പരിമിതമായ സഹകരണം പ്രഖ്യാപിച്ചതായും പാർട്ടി പറയുന്നു.

ഇവിടെ 1942 ഏപ്രിലിലെ ബ്രിട്ടീഷ് വിലയിരുത്തൽ ഓർക്കണം. അന്ന് സർക്കാർ ജോഷി യുദ്ധത്തിന് “നിബന്ധനകളില്ലാത്ത പിന്തുണ” നൽകാൻ തയ്യാറാകാമെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തി. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി തന്നെ സ്വന്തം യുദ്ധനയത്തെ അതേ രീതിയിൽ വിവരിക്കുന്നു.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു തലക്കെട്ടുണ്ട്: “ഞങ്ങൾ ഈ ആവശ്യങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഉന്നയിക്കുന്നത്?”

യോഗങ്ങൾ നടത്താൻ സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം. പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തണം. പത്രങ്ങൾ അടച്ചുപൂട്ടുമെന്ന ഭയം ഇല്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കണം. തടവുകാരെ മോചിപ്പിക്കണം. ഇവയെല്ലാം എന്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ചോദിക്കുന്നത്?

പാർട്ടി പറയുന്നത്: “സാധാരണ പൗരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം അല്ല; പ്രധാനമായും രാഷ്ട്രീയകാരണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.” അവ എന്താണ്? “ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ പാർട്ടി ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളും ഫാസിസ്റ്റ് ആക്രമികൾക്കെതിരായ ഞങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും.”

ഇതിന് പിന്നാലെ പാർട്ടി സ്വന്തം നേട്ടങ്ങൾ പറയുന്നു. ഭക്ഷ്യകലാപങ്ങൾ തടഞ്ഞു. നശീകരണശക്തികളെ ഒറ്റപ്പെടുത്തി. പൊതുപണിമുടക്കിന് ആഹ്വാനമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും: “ഞങ്ങൾ ഉത്പാദനം തുടരാൻ സാധിച്ചു.”

അതായത് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തനങ്ങളും ബ്രിട്ടന്റെ ആവശ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി തന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി സ്വന്തം പ്രവർത്തനത്തെ ഉയർത്തി കാട്ടി എന്നത് കണ്ടല്ലോ . അതുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് ആഭ്യന്തരകാര്യ വകുപ്പിന്റെ രേഖകൾ നോക്കണം.

1943 മാർച്ച് 24ന് സർ റിച്ചാർഡ് ടോട്ടൻഹാം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ഉറപ്പുകൾ വായിച്ചശേഷം എഴുതുന്നു: “ഈ ഉറപ്പുകൾ ഒരു പരിധിവരെ പാർട്ടിയെ സർക്കാരുമായുള്ള സഹകരണത്തിലേക്ക് ബാധ്യസ്ഥമാക്കുന്നു.”

അദ്ദേഹം മറ്റൊരു കാര്യവും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റുകൾക്കും ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്കിനുമെതിരെ കൂടുതൽ തുറന്ന നിലപാടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അത് സർക്കാരിന് ഗുണകരമാകുമെന്ന്.

അതായത് “സർക്കാരുമായുള്ള സഹകരണം” എന്ന വാക്ക് പിന്നീട് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിരോധികൾ കണ്ടുപിടിച്ചതല്ല. ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ ആഭ്യന്തരരേഖയിലും അത് കാണാം.

ഇവിടെ ഒരു രസകരമായ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി സ്വന്തം നേട്ടങ്ങൾ പെരുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു ബ്രിട്ടനെ സ്വാധീനിക്കാൻ നോക്കുന്നു എന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.

രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗം പി. സി. ജോഷിയുടെ റിപ്പോർട്ടിനെ പല അതിശയോക്തികളും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും നിറഞ്ഞത് എന്ന രീതിയിൽ വിലയിരുത്തി. മദ്രാസ് സർക്കാരിന്റെ മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ടിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ ഫാസിസത്തിനെതിരെ വലിയ പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തിയെങ്കിലും യുദ്ധശ്രമത്തിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ നൽകിയ സഹായം വളരെ കുറവാണെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

അതുകൊണ്ട് പാർട്ടി പറഞ്ഞ എല്ലാ കണക്കും മുഖ വിലക്ക് സ്വീകരിക്കേണ്ടതില്ല. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി എത്രത്തോളം വിജയിച്ചു എന്നതിൽ തർക്കമുണ്ടാകാം. അവർ എന്ത് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നത് അവരുടെ സ്വന്തം രേഖകകളിൽ വളരെ വ്യക്തമാണ്.

1943 നവംബർ 8ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ന്യൂ ഏജ് അച്ചടിശാല ബോംബെ സർക്കാരിനോട് കൂടുതൽ വൈദ്യുതിസൗകര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവിടെ പാർട്ടി പത്രങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും ലഘുലേഖകളും അച്ചടിച്ചിരുന്നു. കൂടുതൽ ശേഷിയുള്ള മോട്ടോർ സ്ഥാപിക്കണം. വൈദ്യുതി ഉപയോഗപരിധി വർധിപ്പിക്കണം. അച്ചടിശാല അനിവാര്യസ്ഥാപനമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വേണം.

ഈ അപേക്ഷ അയക്കുമ്പോൾ പാർട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനോട് ഓർമ്മിപ്പിച്ച കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക: 1942–43 കാലത്ത് രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതിരോധസംവിധാനങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ജനങ്ങളെ മാറ്റാൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി വലിയ പ്രവർത്തനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഞങ്ങളുടെ അച്ചടിശേഷി വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കൂ; നിങ്ങളുടെ യുദ്ധകാല പ്രതിരോധത്തെ ബാധിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് ആളുകളെ മാറ്റാൻ ഞങ്ങൾ പ്രയത്നിച്ചത് മറക്കരുത്.

പീപ്പിൾസ് വാർ 5 ഭാഷകളിൽ ഇവിടെയാണ് അച്ചടിക്കുന്നത് എന്നാണ് ഇതിന്റെ കാരണമായി പറയുന്നത്.

മറ്റൊരു അപേക്ഷയിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി വിവിധ പാർട്ടി പത്രങ്ങൾക്കും പ്രസാധനസ്ഥാപനങ്ങൾക്കും പ്രത്യേക പത്രക്കടലാസ് അനുമതി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ദേശാഭിമാനി ഉൾപ്പെടെ നിരവധി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ പട്ടികയിലുണ്ട്. പാർട്ടിക്ക് മാസത്തിൽ ഏകദേശം പത്ത് ടൺ പത്രക്കടലാസ് ആവശ്യമാണ്.

ഈ അപേക്ഷ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ പ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത് പാർട്ടി വഹിച്ച പങ്ക് സർക്കാർ ഓർക്കണം . ഈ കടലാസ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് “ഐക്യ ശക്തികളുടെ വിജയത്തിനായി ആണ്” പാർട്ടി എഴുതുന്നു.

ഓരോ പ്രവിന്ഷ്യകളിലും അതാത് പത്രങ്ങൾ പ്രത്യേകം അപേക്ഷ കൊടുക്കും.